Merhaba değerli okurlar, Bugün sizlerle üzerinde uzun uzun düşünmemiz gereken bir konuyu paylaşmak istiyorum. Belki başlık biraz sert gelebilir ama etrafımıza dikkatle baktığımızda bu başlığın neden ortaya çıktığını daha iyi anlayabiliriz. Evet, ne yazık ki birçok Türk, Türkçeyi yeterince bilmiyor. Daha doğrusu Türkçeyi konuşuyoruz ama onu gerektiği kadar doğru, özenli ve bilinçli kullanmıyoruz. Dil, bir milletin hafızasıdır. Bir milletin geçmişi, kültürü, edebiyatı, düşünce dünyası ve medeniyet birikimi dilin içerisinde yaşar. Dilini kaybeden toplumlar zamanla kimliklerini de kaybetmeye başlar. Bu nedenle “Türkçe” sadece konuştuğumuz bir araç değil, aynı zamanda bizi “Millet” yapan en önemli bağlardan biridir. Türkçe, dünyanın en köklü ve en zengin dillerinden biridir. Binlerce yıllık bir geçmişe sahiptir. Orhun Yazıtlarından günümüze kadar ulaşan bu büyük dil, geniş bir coğrafyada milyonlarca insan tarafından kullanılmaktadır. Türkiye'nin yanı sıra Azerbaycan, Kazakistan, Kırgızistan, Özbekistan, Türkmenistan ve diğer Türk toplulukları da aynı dil ailesinin mensuplarıdır. Son yıllarda “Türk Devletleri Teşkilatı” bünyesinde “ortak alfabe” çalışmaları yapılması son derece önemli bir gelişmedir. Uzun yıllardır farklı alfabeler kullanan Türk topluluklarının ortak bir yazı sistemine yaklaşması, birbirlerini daha iyi anlamalarına katkı sağlayacaktır. Ortak alfabenin 34 harften oluşacak şekilde geliştirilmesi, Türk dünyasının kültürel ve bilimsel iletişimini güçlendirecek önemli adımlardan biridir. Çünkü ortak bir dil anlayışı ve ortak bir yazı sistemi, kardeş toplulukları birbirine daha da yakınlaştıracaktır. Ancak sadece alfabe oluşturmak yeterli değildir. Öncelikle kendi dilimizi doğru kullanmayı öğrenmemiz gerekir. Bugün sosyal medyada, günlük konuşmalarda ve hatta bazı resmi yazışmalarda bile yazım ve imla hatalarına sıkça rastlıyoruz. Noktalama işaretleri dikkate alınmıyor, kelimeler yanlış yazılıyor, yabancı kelimeler gereksiz yere kullanılıyor. Oysa bir insanın kullandığı dil, onun aynasıdır. İnsanlar sizi ilk olarak konuşmanızla tanır. Kullandığınız kelimeler eğitim seviyeniz, düşünce yapınız ve kişiliğiniz hakkında önemli ipuçları verir. Bir bürokratla konuşurken kullandığımız dil ile arkadaş ortamında kullandığımız dil aynı olmamalıdır! Devlet görevlileriyle görüşürken saygılı, ölçülü ve açık bir üslup tercih edilmelidir. Bir memura, müdüre, kaymakama veya milletvekiline hitap ederken nezaket kurallarına dikkat edilmelidir. Karşımızdaki kişinin makamına saygı göstermek, aynı zamanda kendimize olan saygımızın da göstergesidir. Sokaktaki insanlarla konuşurken de aynı şekilde kırıcı olmayan, saygılı ve anlayışlı bir dil kullanmalıyız. İnsanlar arasında yaşanan birçok tartışmanın temelinde yanlış anlaşılmalar bulunmaktadır. Yanlış seçilmiş bir kelime bazen günlerce sürecek kırgınlıklara neden olabilir. Bu yüzden konuşmadan önce düşünmek, kelimeleri özenle seçmek büyük önem taşır. Türkçe eğitimiyle uğraşan biri olarak şunu açıkça söyleyebilirim ki dil sadece gramer kurallarından ibaret değildir. Dil aynı zamanda ahlaktır, nezakettir, saygıdır ve kültürdür. İnsanların birbirlerine nasıl hitap ettiği, hangi kelimeleri kullandığı ve düşüncelerini nasıl ifade ettiği toplumun genel seviyesini de ortaya koyar. Bugün çocuklarımızın daha çok kitap okumasını sağlamalıyız. Çünkü kelime hazinesi kitaplarla gelişir. Kelime hazinesi gelişen bireyler düşüncelerini daha net ifade eder. Daha net düşünen insanlar ise daha doğru kararlar verir. Güçlü bir toplumun temelinde güçlü bireyler, güçlü bireylerin temelinde ise güçlü bir dil vardır. Türkçemizi korumak için “yabancı kelime” hayranlığından uzak durmalıyız. Elbette farklı dilleri öğrenmek önemlidir. İngilizce, Arapça veya başka dilleri öğrenmek bize yeni ufuklar açar. Ancak kendi dilimizi ihmal ederek başka dillere özenmek doğru değildir. Önce Türkçemizi en iyi şekilde öğrenmeli, sonra diğer dillere yönelmeliyiz. Unutmayalım ki diline sahip çıkan milletler geleceğine de sahip çıkar. Türkçe sadece bugünün dili değildir. Aynı zamanda geçmişimizin emaneti ve geleceğimizin teminatıdır. Eğer Türk dünyasının daha güçlü olmasını istiyorsak, önce Türkçemizi sevmeli, doğru kullanmalı ve gelecek nesillere en güzel şekilde aktarmalıyız. Çünkü bir milletin gerçek gücü sadece ekonomisinde veya teknolojisinde değil, diline ve kültürüne gösterdiği saygıda da gizlidir. Türkçe bizim sesimizdir, kimliğimizdir ve ortak hafızamızdır. Ona sahip çıkmak hepimizin ortak görevidir. Sağlıcakla kalın…