Bazı başlangıçlar vardır insan sadece bir işe başlamaz, aynı zamanda içinde yeni bir heyecanı da büyütür. İşte bugün benim için tam olarak böyle bir gün. Çünkü artık ben de Ekosektör Gazetesi ailesinin bir parçasıyım. İlkyazımı yazarken içimde hem tatlı bir heyecan hem de büyük bir mutluluk var. Yazmak benim için hiçbir zaman sadece kelimeleri yan yana dizmek olmadı. Yazmak bazen içini dökmektir, bazen bir insanın yüreğine dokunmaktır. Bazen bir çocuğun sessizliğini anlatır, bazen sokakta yürüyen yorgun bir insanın iç sesini anlatmaktır. Çünkü kalem dediğin şey sadece mürekkep taşımaz; duygu taşır, hayat taşır, insan taşır. Ben her zaman samimi yazıları sevdim. İnsanların kendinden bir parça bulduğu cümleleri yazmayı sevdim. Süslü kelimelerden çok, içten gelen cümlelere inandım. Çünkü biliyorum ki bir yazıyı güzel yapan şey sadece edebiyat değildir; içinde insan olmasıdır. Bugün burada, yeni bir gazetede yeni bir yolculuğa başlamak benim için gerçekten çok kıymetli. Daha önce başka bir gazetede de yazılar yazdım. O süreç bana çok şey kattı. İnsanların mesajlarını okumak, yazılarımın birilerine iyi geldiğini görmek, bazen hiç tanımadığım insanların “Sanki beni anlatmışsın” demesi. İşte bunlar bir yazar için tarif edilmesi zor duygular. Şimdi ise ikinci gazetemde, yeni insanlarla, yeni okuyucularla buluşacak olmanın heyecanını taşıyorum. Her gazetenin bir ruhu vardır. Ben Ekosektör Gazetesi’nde o sıcaklığı hissettim. İnsanların sadece haber okumadığı, aynı zamanda fikirlerle buluştuğu bir yer olduğunu düşündüm. Bu yüzden burada yazacak olmak benim için ayrı bir anlam taşıyor. Elbette ben kendimi “çok büyük bir yazar” olarak görmüyorum. Hâlâ öğreniyorum, hâlâ gelişiyorum. Ama şuna inanıyorum: Eğer bir insan samimiyetle yazıyorsa, kalemi bir gün mutlaka bir kalbe dokunur. Benim bütün amacım da bu. İnsanlara tepeden bakan değil, insanların yanına oturan bir yazar olmak istiyorum. Sokaktan kopmayan, halkın dilini unutmayan, hayatın içinden yazılar yazmak istiyorum. Bu köşede bazen hayatı konuşacağız, bazen insan ilişkilerini, bazen bir öğrencinin sessiz mücadelesini, bazen anne babaların yorgunluğunu anlatacağım. Kimi zaman sosyal medyayı, kimi zaman yalnızlığı, kimi zaman da umut etmeyi konuşacağız. Çünkü hayat sadece büyük olaylardan oluşmuyor. İnsan bazen küçücük bir cümlede bile kendini bulabiliyor. Ben inanıyorum ki yazarlık biraz da insanların yükünü hafifletme işidir. Bazen bir cümle insana nefes olur. Bazen doğru zamanda okunan bir yazı, insanın içindeki karanlığı dağıtır. İşte bu yüzden burada sadece yazılar değil, samimi sohbetler de olacak. İlkyazının heyecanı gerçekten farklıymış. İnsan ne yazacağını düşünüyor, nasıl başlayacağını düşünüyor ama sonra anlıyor ki; en güzeli, olduğu gibi yazmak. Ben de bugün tam olarak bunu yaptım. Olduğum gibi, içimden geldiği gibi yazdım. Bu yeni yolculukta bana yer veren Ekosektör Gazetesi ailesine teşekkür ediyorum. Umarım burada yazacağım her yazı birilerine umut olur, tebessüm olur, bazen de düşünmek için küçük bir mola olur. Çünkü bazı yollar kalabalıkla değil, samimiyetle güzelleşir. Bu daha başlangıç, bir sonraki yazıda görüşmek dileğiyle...