Her sabah, hayat kapımızı usulca çalar. Gürültü yapmadan, acele etmeden…  Sanki “Bir şansın daha var” der gibi. Dün; yarım kalan cümleleri, içimize attığımız kırgınlıkları ve omuzlarımızda taşıdığımız yorgunluklarıyla geride kalır.  Bugün ise önümüzde tertemiz bir sayfa gibi durur. Bazı sabahlar içimiz biraz sızlayarak uyanırız. Hayatın yükü ağır gelir, eksik kalan hayaller kalbimizi yoklar. Ama güneş yine doğar. Ve her doğuşunda bize aynı gerçeği hatırlatır: Henüz bitmedi. Umut hâlâ mümkün, iyilik hâlâ var, sevgi hâlâ iyileştirir. Yeni gün size umutlarınızı,  huzurunuzu, yüreğinizin hak ettiği güzellikleri getirsin.  Büyük mucizeler beklemeyin belki; ama küçük mutlulukların kıymetini bilin.  Bir pencereye vuran sabah ışığı, içten söylenmiş bir “günaydın”, beklenmedik bir hatırlanma…  İnsan en çok değer gördüğünde, en çok anlaşıldığında iyileşir. Bugün kendinize biraz daha nazik olun. Zihninizi gereksiz yüklerden arındırın. Yorgunsanız dinlenin, kırgınsanız affetmeye çalışın; ama en çok da kendinizi ihmal etmeyin. Çünkü bu hayat, başkalarına yetişmeye çalışırken kendimizi geride bırakmak için fazla kısa. Sevgi dolu,  umut dolu  bir gün olsun. Kalbinizde sakladığınız dualar filizlensin, sessiz çabalarınız karşılık bulsun. Ardınızda sadece başarı değil, iyilik bırakın. Çünkü insanı asıl yaşatan; bıraktığı iz, dokunduğu kalp ve paylaştığı sevgidir. Sağlıklı olun. Mutlu olun. Sevgi ile kalın…